Kryteria SIRS

Skala lub kryteria SIRS (Zespół Ogólnoustrojowej Reakcji Zapalnej) zostały ustanowione w celu identyfikacji uogólnionego i niekontrolowanego stanu zapalnego w organizmie, który może być wywołany przez różnorodne ciężkie czynniki, w tym między innymi przez infekcję (która, gdy jest obecna, definiuje sepsę), a także uraz, oparzenia, zapalenie trzustki i poważne operacje. SIRS nie jest specyficzną chorobą, ale raczej kliniczną odpowiedzią na szkodliwy bodziec. Skala jest definiowana przez obecność dwóch lub więcej z następujących czterech kryteriów klinicznych i laboratoryjnych: (1) Temperatura, wskazująca na gorączkę (temperatura głęboka > 38°C lub 100.4°F) lub hipotermię (temperatura głęboka < 36°C lub 96.8°F); (2) Tętno, wskazujące na tachykardię (tętno > 90 uderzeń na minutę); (3) Częstość oddechów, wskazująca na tachypnoe (częstość > 20 oddechów na minutę lub u pacjentów wentylowanych mechanicznie ciśnienie parcjalne dwutlenku węgla we krwi tętniczej (PaCO2) < 32 mmHg); oraz (4) Liczba białych krwinek (WBC), wskazująca na leukocytozę (WBC > 12 000/mm³), leukopenię (WBC < 4 000/mm³) lub obecność ponad 10% niedojrzałych form (pałeczek). Obecność dwóch lub więcej z tych kryteriów potwierdza SIRS. Chociaż historycznie fundamentalne dla definicji sepsy (SIRS + infekcja), ich stosowanie zostało poddane ponownej ocenie, ponieważ kryteria te mogą być niespecyficzne (występujące w wielu nieciężkich stanach) lub nieobecne u niektórych pacjentów septycznych. Konsensus Sepsis-3 (2016) zaczął priorytetyzować wyniki SOFA i qSOFA do identyfikacji sepsy, która jest obecnie definiowana jako zagrażająca życiu dysfunkcja narządowa spowodowana rozregulowaną odpowiedzią gospodarza na infekcję, odchodząc od definicji opartej na SIRS.