Skala APACHE II

Skala APACHE II (Acute Physiology And Chronic Health Evaluation II) to system klasyfikacji ciężkości choroby, będący jednym z najbardziej uznanych i powszechnie stosowanych narzędzi prognostycznych na Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) dla dorosłych pacjentów. Opracowana do stosowania w ciągu pierwszych 24 godzin od przyjęcia na OIT, jej głównym celem jest ilościowa ocena ciężkości ostrej choroby pacjenta i przewidywanie ryzyka śmiertelności szpitalnej dla *grup* pacjentów, służąc jako kluczowe narzędzie do audytu, benchmarkingu jakości między OIT oraz stratyfikacji ryzyka w badaniach klinicznych.

Skala składa się z trzech odrębnych części: po pierwsze, Oceny Fizjologii Ostrej (APS), która jest najbardziej złożonym komponentem, oceniającym 12 rutynowych zmiennych fizjologicznych (takich jak temperatura, średnie ciśnienie tętnicze, tętno, częstość oddechów, utlenowanie [przez gradient A-a lub PaO2], pH tętnicze, sód w surowicy, potas w surowicy, kreatynina, hematokryt i liczba białych krwinek), gdzie najbardziej odbiegająca od normy wartość w ciągu pierwszych 24 godzin otrzymuje punktację; po drugie, wiek pacjenta, który dodaje punkty stopniowo; i po trzecie, Ocena Zdrowia Przewlekłego, która przyznaje dodatkowe punkty, jeśli pacjent ma udokumentowaną historię ciężkiej, istniejącej wcześniej niewydolności narządowej (takiej jak marskość wątroby z nadciśnieniem wrotnym, ciężka POChP, konieczność przewlekłej dializy lub stan immunosupresji). Ostateczny łączny wynik waha się od 0 do 71, a wyższy wynik jest bezpośrednio związany z większą ciężkością choroby i zwiększonym ryzykiem zgonu, chociaż nie jest precyzyjny w przewidywaniu wyniku u pojedynczego pacjenta.