MedicPulse
MedicPulse

Skala NIHSS

Ocena neurologiczna w ostrym udarze mózgu

Skala Udarowa National Institutes of Health (NIHSS) to ustandaryzowane i obiektywne narzędzie kliniczne, które stało się złotym standardem w służbach ratunkowych i oddziałach intensywnej terapii do kwantyfikacji nasilenia deficytów neurologicznych u pacjentów, którzy przeszli udar mózgu (AVC), zwłaszcza typu niedokrwiennego, który jest najczęstszy.

Medical Specialty:
neurologia

Dane pacjenta

Poziom świadomości: Badacz musi wybrać odpowiedź, nawet jeśli pełna ocena jest utrudniona przez przeszkody, takie jak rurka dotchawicza, bariery językowe, uraz lub opatrunek dotchawiczy. 3 punkty przyznaje się tylko wtedy, gdy pacjent nie wykonuje żadnego ruchu (innego niż odruchowa postawa) w odpowiedzi na bodziec bólowy.
Pytania: Pacjenta pyta się o miesiąc i jego wiek. Odpowiedź musi być prawidłowa – nie ma punktów częściowych za zbliżoną odpowiedź. Pacjenci z afazją lub osłupieniem, którzy nie rozumieją pytań, otrzymają 2 punkty. Pacjenci niezdolni do mówienia z powodu intubacji dotchawiczej, urazu dotchawiczego, ciężkiej dyzartrii jakiejkolwiek przyczyny, barier językowych lub jakiegokolwiek innego problemu niebędącego wtórnym do afazji, otrzymają 1 punkt. Ważne jest, aby uwzględniać tylko pierwszą odpowiedź i aby badacz не „pomagał” pacjentowi werbalnymi lub niewerbalnymi wskazówkami.
Polecenia: Pacjenta prosi się o otwarcie i zamknięcie oczu, a następnie o otwarcie i zamknięcie ręki nie objętej niedowładem. Zastąp innym poleceniem jednokrokowym, jeśli nie można użyć rąk. Punkt przyznaje się, jeśli podjęto jednoznaczną próbę, ale nie została ona ukończona z powodu osłabienia. Jeśli pacjent nie reaguje na polecenie, zadanie należy mu zademonstrować (pantomima) i zapisać wynik (tj. wykonuje jedno, żadne lub oba polecenia). Pacjentom z urazem, amputacją lub inną niepełnosprawnością fizyczną należy podawać zgodne pojedyncze polecenia. Zapisuje się tylko pierwszą próbę.
Najlepsze spojrzenie: Testuje się tylko poziome ruchy gałek ocznych. Oceniane są ruchy gałek ocznych dobrowolne lub odruchowe (okulomotoryczne), ale nie stosuje się testu kalorycznego. Jeśli pacjent ma sprzężone odchylenie spojrzenia, które można przezwyciężyć czynnością dobrowolną lub odruchową, wynik wynosi 1. Jeśli pacjent ma izolowane porażenie nerwu obwodowego (III, IV lub VI nerw czaszkowy), przyznaj 1 punkt. Spojrzenie jest testowane u wszystkich pacjentów z afazją. Pacjenci z urazem oka, opatrunkami, istniejącą ślepotą lub innym zaburzeniem ostrości wzroku lub pola widzenia powinni być testowani za pomocą ruchów odruchowych, a wybór należy do badacza. Ustalenie kontaktu wzrokowego, a następnie zbliżenie się do pacjenta z boku na bok może wyjaśnić obecność porażenia spojrzenia.
Wzrokowe: Pola widzenia (górne i dolne kwadranty) są testowane przez konfrontację, za pomocą liczenia palców lub groźby wzrokowej, w zależności od przypadku. Pacjenta należy zachęcać, ale jeśli patrzy na bok ruchu palców, należy to uznać za normalne. W przypadku jednostronnej ślepoty lub enukleacji ocenia się pola widzenia w pozostałym oku. Przyznaj 1 punkt tylko wtedy, gdy stwierdzono wyraźną asymetrię, w tym kwadrantanopsję. Jeśli pacjent jest ślepy z jakiegokolwiek powodu, przyznaj 3 punkty. W tym momencie wykonuje się podwójną jednoczesną stymulację. Jeśli występuje wygaszanie, pacjent otrzymuje 1 punkt, a wyniki są wykorzystywane do odpowiedzi na pytanie 11.
Porażenie twarzy: Poproś lub użyj pantomimy, aby zachęcić pacjenta do pokazania zębów lub uśmiechnięcia się i zamknięcia oczu. Rozważ symetrię skurczu twarzy w odpowiedzi na bodziec bólowy u słabo reagującego lub niezrozumiałego pacjenta. W obecności urazu/opatrunku twarzy, rurki dotchawiczej, taśmy lub innej fizycznej bariery, która zasłania twarz, należy je usunąć w miarę możliwości.
Ruchomość ramienia lewego: Ramię jest umieszczane w odpowiedniej pozycji: ramiona wyprostowane (dłonie w dół) pod kątem 90° (w pozycji siedzącej) lub 45° (w pozycji leżącej). Opadanie jest oceniane, jeśli ramię opada przed upływem 10 sekund. Pacjenta z afazją zachęca się głosem i pantomimą, ale nie stymulacją bólową. Każdą kończynę bada się osobno, zaczynając od ramienia nie objętego niedowładem. Tylko w przypadku amputacji lub zrostu stawu w barku, punkt należy uznać za niemożliwy do zbadania (NT), a dla tego wyboru należy napisać wyjaśnienie.
Ruchomość ramienia prawego: Ramię jest umieszczane w odpowiedniej pozycji: ramiona wyprostowane (dłonie w dół) pod kątem 90° (w pozycji siedzącej) lub 45° (w pozycji leżącej). Opadanie jest oceniane, jeśli ramię opada przed upływem 10 sekund. Pacjenta z afazją zachęca się głosem i pantomimą, ale nie stymulacją bólową. Każdą kończynę bada się osobno, zaczynając od ramienia nie objętego niedowładem. Tylko w przypadku amputacji lub zrostu stawu w barku, punkt należy uznać za niemożliwy do zbadania (NT), a dla tego wyboru należy napisać wyjaśnienie.
Ruchomość nogi lewej: Noga jest umieszczana w odpowiedniej pozycji: utrzymywana pod kątem 30° (zawsze w pozycji leżącej). Opadanie jest oceniane, jeśli noga opada przed upływem 5 sekund. Pacjenta z afazją zachęca się głosem i pantomimą, ale nie stymulacją bólową. Każdą kończynę bada się osobno, zaczynając od nogi nie objętej niedowładem. Tylko w przypadku amputacji lub zrostu stawu biodrowego, punkt należy uznać za niemożliwy do zbadania (NT), a dla tego wyboru należy napisać wyjaśnienie.
Ruchomość nogi prawej: Noga jest umieszczana w odpowiedniej pozycji: utrzymywana pod kątem 30° (zawsze w pozycji leżącej). Opadanie jest oceniane, jeśli noga opada przed upływem 5 sekund. Pacjenta z afazją zachęca się głosem i pantomimą, ale nie stymulacją bólową. Każdą kończynę bada się osobno, zaczynając od nogi nie objętej niedowładem. Tylko w przypadku amputacji lub zrostu stawu biodrowego, punkt należy uznać za niemożliwy do zbadania (NT), a dla tego wyboru należy napisać wyjaśnienie.
Ataksja kończyn: Ten punkt ma na celu znalezienie dowodów na jednostronne uszkodzenie móżdżku. Badanie z otwartymi oczami. W przypadku wady wzroku upewnij się, że badanie jest wykonywane w nienaruszonym polu widzenia. Testy palec-nos i pięta-kolano są wykonywane po obu stronach, a ataksja jest oceniana tylko wtedy, gdy jest nieproporcjonalna do osłabienia. Ataksja jest nieobecna u pacjenta, który nie może zrozumieć lub jest hemiplegiczny. Tylko w przypadku amputacji lub zrostu stawu, punkt należy uznać za niemożliwy do zbadania (NT), a dla tego wyboru należy napisać wyjaśnienie. W przypadku ślepoty badanie polega na dotykaniu nosa z pozycji wyprostowanego ramienia.
Czuciowe: Oceń czucie lub grymas twarzy na ukłucie szpilką lub wycofanie się z bodźca szkodliwego u pacjenta otępiałego lub z afazją. Tylko utrata czucia przypisana udarowi jest oceniana jako nieprawidłowa, a badacz powinien zbadać tyle obszarów ciała (ramiona [nie dłonie], nogi, tułów, twarz), ile jest to konieczne do dokładnego sprawdzenia utraty czucia po jednej stronie. Wynik 2, „ciężki lub całkowity”, powinien być przyznawany tylko wtedy, gdy można wyraźnie wykazać ciężką lub całkowitą utratę czucia. Dlatego pacjenci w stanie osłupienia i pacjenci z afazją prawdopodobnie uzyskają wynik 1 lub 0. Pacjent z udarem pnia mózgu, który ma obustronną utratę czucia, otrzymuje 2 punkty. Jeśli pacjent nie reaguje i jest czworoplegiczny, przyznaj 2 punkty. Pacjenci w śpiączce (punkt 1a=3) otrzymują arbitralnie 2 punkty w tym punkcie.
Najlepszy język: Podczas poprzednich części badania można uzyskać wiele informacji na temat rozumienia. Pacjenta prosi się o opisanie, co dzieje się na załączonym obrazku, o nazwanie przedmiotów z załączonej listy nazw i o przeczytanie z załączonej listy zdań. Rozumienie jest oceniane na podstawie tych odpowiedzi, a także wszystkich poleceń w poprzednim ogólnym badaniu neurologicznym. Jeśli utrata wzroku przeszkadza w testach, poproś pacjenta o zidentyfikowanie przedmiotów umieszczonych w jego dłoni, powtórzenie i wyprodukowanie mowy. Należy zachęcać pacjenta zaintubowanego do pisania. Pacjent w śpiączce (punkt 1a=3) automatycznie otrzyma 3 punkty w tym punkcie. Badacz musi wybrać wynik dla pacjentów w stanie osłupienia lub którzy nie współpracują, ale wynik 3 powinien być zarezerwowany dla pacjenta, który jest niemy i nie wykonuje żadnego pojedynczego polecenia.
Dyzartria: Jeśli uważa się, że pacjent jest normalny, bardziej adekwatną ocenę uzyskuje się, prosząc pacjenta o przeczytanie lub powtórzenie słów z załączonej listy. Jeśli pacjent ma ciężką afazję, można ocenić klarowność artykulacji mowy spontanicznej. Tylko jeśli pacjent jest zaintubowany lub ma inne fizyczne bariery w produkcji mowy, ten punkt powinien być uważany za niemożliwy do zbadania (NT). Nie mów pacjentowi, dlaczego jest badany.
Wygaszanie i nieuwaga: Wystarczające informacje do zidentyfikowania zaniedbania mogły zostać uzyskane podczas poprzednich testów. Jeśli pacjent ma ciężką utratę wzroku, która uniemożliwia test podwójnej jednoczesnej stymulacji wzrokowej, a bodźce skórne są normalne, wynik jest normalny. Jeśli pacjent ma afazję, ale wydaje się zwracać uwagę na obie strony, wynik jest normalny. Obecność wzrokowej zaniedbania przestrzennego lub anozognozji może być również uważana za dowód zaniedbania. Ponieważ nieprawidłowość jest oceniana tylko wtedy, gdy jest obecna, punkt nigdy nie jest uważany za niemożliwy do zbadania.

WYŁĄCZNIE DO UŻYTKU PROFESJONALNEGO

Ten kalkulator jest narzędziem pomocniczym przeznaczonym wyłącznie dla pracowników ochrony zdrowia. Nie zastępuje on oceny klinicznej. Ostateczna decyzja dotycząca diagnozy i leczenia należy do wyłącznej odpowiedzialności specjalisty.

O tym Kalkulatorze 💡

Skala Udarowa National Institutes of Health (NIHSS) to ustandaryzowane i obiektywne narzędzie kliniczne, które stało się złotym standardem w służbach ratunkowych i oddziałach intensywnej terapii do kwantyfikacji nasilenia deficytów neurologicznych u pacjentów, którzy przeszli udar mózgu (AVC), zwłaszcza typu niedokrwiennego, który jest najczęstszy. Chociaż została pierwotnie opracowana do celów badawczych, jej zastosowanie jest dziś fundamentalne dla szybkiej i precyzyjnej oceny stopnia uszkodzenia mózgu.

Skala składa się z 11 pozycji oceniających kluczowe obszary neurologiczne, takie jak poziom świadomości, funkcje wzrokowe, siła ruchowa kończyn, czucie oraz funkcje językowe i mowy. Każda z tych pozycji otrzymuje punktację od 0, co oznacza normalność, do wartości maksymalnej, która zmienia się w zależności od nasilenia wykrytej zmiany.

Całkowity wynik NIHSS to suma wartości każdej pozycji i waha się od 0 do 42. Wynik końcowy ma kluczowe znaczenie dla podejmowania decyzji klinicznych, ponieważ im wyższy wynik, tym większa jest ciężkość udaru; na przykład, wyniki między 1 a 4 zazwyczaj wskazują na łagodny udar, podczas gdy wyniki powyżej 21 sygnalizują udar ciężki.

Wynik ten bezpośrednio wskazuje na kwalifikację pacjenta do ostrych terapii, takich jak tromboliza, która wymaga szybkiego działania. Ponadto, NIHSS jest używana do monitorowania ewolucji pacjenta w czasie, dokumentowania skuteczności terapii oraz zapewnienia obiektywnej i jednolitej komunikacji między zespołami medycznymi, będąc niezbędnym narzędziem w nowoczesnym i sprawnym zarządzaniu udarem.

Wartości referencyjne

  • •0: Brak deficytu neurologicznego
  • •1-4: Niewielki deficyt
  • •5-15: Umiarkowany deficyt
  • •16-20: Umiarkowany do ciężkiego deficytu
  • •21-42: Ciężki deficyt

Formuła

Calculation Methodology Skala NIHSS jest obliczana poprzez zsumowanie 11 punktów badania neurologicznego (poziom świadomości, ruchy gałek ocznych, pola widzenia, porażenie nerwu twarzowego, siła mięśniowa, ataksja, czucie, język, dyzartria i zaniedbywanie), z wynikiem od 0 do 42.

Referencja

Powiązane Kalkulatory