Vücut Kitle İndeksi, genellikle VKİ (İngilizce'de BMI) kısaltmasıyla bilinen, bir bireyin kilosu ile boyu arasındaki ilişkiyi değerlendirmek için kullanılan uluslararası bir istatistiksel ölçüdür ve kilo yeterliliğinin bir göstergesi olarak hizmet eder. 19. yüzyılda Belçikalı matematikçi Adolphe Quetelet tarafından geliştirilen VKİ, basit bir formül kullanılarak hesaplanır: kişinin ağırlığı (kilogram cinsinden) boyunun (metre cinsinden) karesine bölünür. Formül $VKİ = ağırlık / (boy²)$ şeklindedir. Elde edilen sonuç daha sonra Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) tarafından belirlenen sınıflandırma aralıklarıyla karşılaştırılır; bu aralıklar genellikle şunları içerir: Zayıf (VKİ < 18.5), Normal kilolu (18.5–24.9), Fazla kilolu (25–29.9) ve Obez (VKİ ≥ 30), sonuncusu sıklıkla Sınıf I, II ve III olarak alt bölümlere ayrılır. VKİ, nüfus düzeyinde zayıflık veya fazla kilolulukla ilişkili potansiyel sağlık risklerini belirlemek için çok erişilebilir ve yaygın olarak kullanılan bir tarama aracı olmasına rağmen, önemli sınırlılıkları vardır. Ana eleştiri, VKİ'nin vücut kompozisyonunu ayırt etmemesi, yani yağ kütlesi ile kas kütlesi arasında ayrım yapmamasıdır. Bu, sporcular gibi çok kaslı bireylerin yanlışlıkla fazla kilolu veya obez olarak sınıflandırılabileceği anlamına gelir. Benzer şekilde, kas kütlesi kaybetmiş yaşlı yetişkinlerde vücut yağını hafife alabilir. VKİ ayrıca yağ dağılımını (visseral yağ vs. deri altı yağ), kemik yoğunluğunu veya vücut kompozisyonundaki etnik farklılıkları dikkate almaz. Bu nedenlerle, VKİ izole bir tanı aracı olarak değil, daha ziyade bir bireyin gerçek sağlık durumunu belirlemek için bel çevresi gibi diğer ölçümlerle ve tam bir klinik değerlendirme ile desteklenmesi gereken bir başlangıç göstergesi olarak kullanılmalıdır.