wells voor longembolie (LE)

De Wells-score voor longembolie (LE), ook bekend als de wells, is een fundamentele en veelgebruikte klinische beslisregel om de pre-test waarschijnlijkheid in te schatten dat een patiënt een longembolie heeft. Het is een scoresysteem dat is ontworpen om het risico te stratificeren van patiënten met symptomen die wijzen op LE (zoals pleuritische pijn op de borst of plotseling ontstane dyspneu) en om richting te geven aan de volgende diagnostische stappen, zoals het aanvragen van een D-dimeer-test of een computertomografie-pulmonalisangiografie (CTPA). De score kent punten toe op basis van zeven klinische variabelen: 3 punten voor klinische tekenen of symptomen van diepe veneuze trombose (DVT), 3 punten als LE de meest waarschijnlijke diagnose is of even waarschijnlijk, 1,5 punt voor een hartslag van meer dan 100 slagen per minuut, 1,5 punt voor immobilisatie van ten minste 3 dagen of een operatie in de afgelopen 4 weken, 1,5 punt voor een eerdere voorgeschiedenis van DVT of LE, 1 punt voor hemoptoë (bloed ophoesten) en 1 punt voor maligniteit (actieve kanker of behandeling binnen de laatste 6 maanden). De totale score wordt vervolgens gebruikt om de patiënt te classificeren. Het meest gebruikte tweeledige model classificeert patiënten als "LE Onwaarschijnlijk" (een totale score van 4 of minder) of "LE Waarschijnlijk" (een totale score hoger dan 4). Deze stratificatie is cruciaal: bij "LE Onwaarschijnlijke" patiënten kan een negatieve D-dimeer-test LE veilig uitsluiten, waardoor onnodige beeldvorming wordt vermeden; bij "LE Waarschijnlijke" patiënten wordt over het algemeen aanbevolen om direct over te gaan tot CT-pulmonalisangiografie.