Skala Bishopa

Skala Bishopa to podstawowe, standaryzowane, oparte na punktacji narzędzie klinicznej oceny położniczej, zaprojektowane do oceny sprzyjających warunków lub „dojrzałości” szyjki macicy przed indukcją porodu. Jej głównym celem jest przewidywanie prawdopodobieństwa, że indukcja porodu zakończy się sukcesem, czyli porodem drogami natury. Wynik obliczany jest na podstawie badania dopochwowego, oceniając pięć specyficznych składowych szyjki macicy:Rozwarcie(mierzone w centymetrach, od zamkniętej do >5 cm),Skrócenie(procent skrócenia szyjki, od 0-30% do >80%),Konsystencjaszyjki (klasyfikowana jako twarda, średnia lub miękka),Pozycjaszyjki (tylna, pośrednia lub przednia, wskazująca na jej ustawienie względem kanału rodnego) orazPunkt prowadzącypłodu (jak nisko płód zszedł do miednicy, mierzony w płaszczyznach od -3 do +3 w stosunku do kolców kulszowych). Każda z tych pięciu składowych otrzymuje punktację od 0 do 2 lub 0 do 3, w zależności od dokładnie użytej metryki, co prowadzi do maksymalnej łącznej liczby punktów wynoszącej zazwyczaj 13. Wysoki łączny wynik wskazuje na sprzyjającą, czyli „dojrzałą” szyjkę macicy, co sugeruje wysokie prawdopodobieństwo udanej indukcji porodu. Zazwyczaj wynik 8 lub więcej jest uważany za predykcyjny dla udanej indukcji, podobnej do porodu spontanicznego, podczas gdy niski wynik (zazwyczaj ≤ 6) wskazuje na „niedojrzałą” lub niesprzyjającą szyjkę macicy, sugerując, że środki przygotowujące szyjkę (jak prostaglandyny lub metody mechaniczne) mogą być potrzebne przed podaniem oksytocyny, aby zwiększyć szanse powodzenia.