Wapń Skorygowany o Albuminę

Korekcja wapnia to obliczenie stosowane w medycynie klinicznej do oszacowania rzeczywistego poziomu wapnia we krwi, poprzez dostosowanie zmierzonej wartości wapnia całkowitego na podstawie stężenia albuminy u pacjenta. We krwi znaczna część wapnia (około 40-50%) krąży związana z białkami, głównie albuminą, podczas gdy reszta jest wolna (zjonizowana) lub związana kompleksowo z anionami. Tylko wapń zjonizowany jest biologicznie aktywny i fizjologicznie ważny dla funkcji takich jak skurcz mięśni, przewodnictwo nerwowe i krzepnięcie krwi. Kiedy pacjent ma niski poziom albumin (hipoalbuminemia), co zdarza się w chorobach wątroby, niedożywieniu lub u pacjentów w stanie krytycznym, jest mniej miejsc wiążących dla wapnia, co powoduje, że zmierzony poziom wapnia *całkowitego* wydaje się fałszywie niski (pseudohipokalcemia), nawet jeśli poziom wapnia *zjonizowanego* jest normalny i fizjologicznie odpowiedni. Odwrotnie, wysoki poziom albumin (hiperalbuminemia) może fałszywie zawyżać pomiar wapnia całkowitego. Aby uniknąć błędnej diagnozy i nieodpowiedniego leczenia, oblicza się skorygowany wapń, który dostarcza oszacowania, jaki byłby całkowity wapń, gdyby poziom albuminy był normalny (zazwyczaj 4,0 g/dL lub 40 g/L). Najczęstszy wzór używany do tej korekty to: Skorygowany Wapń (mg/dL) = Zmierzony Wapń Całkowity (mg/dL) + 0,8 * (4,0 - Albumina Pacjenta g/dL). Pomimo szerokiego stosowania, ta korekcja jest szacunkiem i ma ograniczenia, nie jest tak dokładna jak bezpośredni pomiar wapnia zjonizowanego, który jest złotym standardem, szczególnie u pacjentów w stanie krytycznym lub z zaburzeniami kwasowo-zasadowymi.