Sód Skorygowany w Hiperglikemii

Sód skorygowany to kluczowe obliczenie kliniczne używane do oszacowania rzeczywistego poziomu sodu w surowicy w obecności znaczącej hiperglikemii. Gdy poziom glukozy we krwi jest wysoki, osmolalność osocza wzrasta, powodując osmotyczne przesunięcie wody z przestrzeni wewnątrzkomórkowej do przestrzeni zewnątrzkomórkowej (osocza). Ten napływ wody rozcieńcza mierzone stężenie sodu w surowicy, prowadząc do stanu znanego jako hiponatremia z rozcieńczenia lub pseudohiponatremia. Zmierzona wartość laboratoryjna nie odzwierciedla zatem dokładnie całkowitej ilości sodu w organizmie. Wzór korygujący, najczęściej wzór Hilliera-Katza, koryguje zmierzony sód w górę, zazwyczaj dodając 1,6 mEq/L do wartości sodu na każde 100 mg/dL glukozy powyżej normalnej wartości 100 mg/dL. Obliczenie to jest kluczowe dla postępowania z pacjentem, ponieważ zapobiega niepotrzebnemu i potencjalnie niebezpiecznemu leczeniu hiponatremii (takim jak podawanie hipertonicznego roztworu soli), wskazując, że właściwą terapią jest skupienie się na obniżeniu poziomu glukozy, co naturalnie skoryguje poziom sodu, gdy woda powróci do komórek.