Kryteria Wellsa dla prawdopodobieństwa ZŻG

Skala Wellsa dla Zakrzepicy Żył Głębokich (ZŻG), często określana jako Wells-DVT, jest szeroko walidowanym klinicznym narzędziem oceny ryzyka, używanym do oszacowania prawdopodobieństwa ZŻG u pacjenta przed wykonaniem badań (pre-test probability) w obrębie kończyn dolnych. Jej celem jest stratyfikacja pacjentów, pomagająca w podjęciu decyzji o konieczności dalszych badań diagnostycznych, takich jak D-dimery czy ultrasonografia Dopplerowska. Skala działa na zasadzie systemu addytywnego, gdzie +1 punkt przyznawany jest za każde z następujących kryteriów: aktywny nowotwór (leczenie w ciągu ostatnich 6 miesięcy lub paliatywne); porażenie, niedowład lub niedawne unieruchomienie gipsowe kończyny dolnej; niedawne leżenie w łóżku przez ponad 3 dni lub poważna operacja w ciągu ostatnich 12 tygodni; miejscowa tkliwość wzdłuż przebiegu głębokiego układu żylnego; obrzęk całej nogi; obrzęk łydki (obwód o ponad 3 cm większy niż w nodze bezobjawowej, mierzony 10 cm poniżej guzowatości piszczeli); obrzęk ciastowaty (pitting edema) ograniczony do objawowej nogi; oraz obecność powierzchownych żył obocznych (nie żylakowatych). Co kluczowe, odejmuje się -2 punkty, jeśli alternatywna diagnoza jest uważana za równie prawdopodobną lub bardziej prawdopodobną niż ZŻG. Całkowita punktacja klasyfikuje ryzyko: w podejściu trzystopniowym, 0 lub mniej punktów wskazuje na niskie prawdopodobieństwo, 1-2 punkty na prawdopodobieństwo umiarkowane, a 3 lub więcej punktów na wysokie prawdopodobieństwo. Częściej stosowana w nowoczesnej praktyce, zwłaszcza w algorytmach uwzględniających D-dimery, jest klasyfikacja dwustopniowa: "ZŻG Mało Prawdopodobna" (wynik 1 lub mniej) lub "ZŻG Prawdopodobna" (wynik 2 lub więcej).