Anionengap

De Anion Gap is een berekende waarde, geen directe meting, afgeleid van de serum-elektrolytenresultaten van een patiënt. Het vertegenwoordigt het verschil tussen het primair gemeten kation (Natrium) en de primair gemeten anionen (Chloride en Bicarbonaat) in het plasma. De meest gebruikte formule om het te berekenen is: Natrium - (Chloride + Bicarbonaat). Deze berekening is klinisch cruciaal voor het evalueren van zuur-base stoornissen en dient als het belangrijkste hulpmiddel om de oorzaken van metabole acidose te differentiëren. Een 'metabole acidose met hoge anion gap' (verhoogde AG) geeft aan dat de acidose wordt veroorzaakt door de accumulatie van niet-gemeten zuren (zoals ketoaziden bij diabetische ketoacidose, lactaat bij lactaatacidose, of toxines zoals methanol en ethyleenglycol). Daarentegen suggereert een 'metabole acidose met normale anion gap' (ook wel hyperchloremische acidose genoemd) dat de acidose voornamelijk te wijten is aan het verlies van bicarbonaat, zoals optreedt bij diarree of bepaalde typen renale tubulaire acidose.