Gecorrigeerd Natrium bij Hyperglykemie

Gecorrigeerd natrium is een essentiële klinische berekening die wordt gebruikt om het werkelijke natriumgehalte in het serum te schatten in aanwezigheid van significante hyperglykemie. Wanneer de bloedglucosespiegels hoog zijn, neemt de plasma-osmolaliteit toe, wat een osmotische verschuiving van water van de intracellulaire ruimte naar de extracellulaire ruimte (het plasma) veroorzaakt. Deze watertoevloed verdunt de gemeten natriumconcentratie in het serum, wat leidt tot een aandoening die bekend staat als verdunningshyponatriëmie of pseudohyponatriëmie. De gemeten laboratoriumwaarde weerspiegelt daarom niet nauwkeurig het totale lichaamsnatrium. De correctieformule, meestal de Hillier-Katz-formule, past het gemeten natrium naar boven aan, doorgaans door 1,6 mEq/L toe te voegen aan de natriumwaarde voor elke 100 mg/dL glucose boven de normale waarde van 100 mg/dL. Deze berekening is cruciaal voor het patiëntbeheer, omdat het de onnodige en potentieel gevaarlijke behandeling van hyponatriëmie (zoals het toedienen van hypertone zoutoplossing) voorkomt, wat aangeeft dat de juiste therapie gericht moet zijn op het verlagen van de glucose, wat het natriumgehalte op natuurlijke wijze zal corrigeren naarmate het water terugkeert naar de cellen.