De moderne versie van de Glasgow Coma Scale, vaak aangeduid als GCS-P (Glasgow Coma Scale met Pupilreactiviteit), is een cruciale prognostische update van de standaard neurologische schaal die wordt gebruikt om het bewustzijnsniveau objectief te beoordelen, vooral na traumatisch hersenletsel. De oorspronkelijke GCS-score beoordeelt drie componenten: Oogopenen (E, score 1-4), Verbale Reactie (V, score 1-5) en Motorische Reactie (M, score 1-6), resulterend in een totale score van 3 (diep coma) tot 15 (volledig bewust). De innovatie van de GCS-P is de directe integratie van pupilreactiviteit op licht, een vitale indicator van hersenstamfunctie. Na het bepalen van de GCS-score (som van E+V+M), wordt een 'Pupilscore' (P) berekend door het aantal niet-reactieve pupillen af te trekken van de GCS-score. Als alternatief, en gebruikelijker voor prognose, wordt een Pupil Reactiviteit Score (PRS) bepaald (0 = beide pupillen reactief; 1 = één pupil niet-reactief; 2 = beide pupillen niet-reactief). De uiteindelijke GCS-P-score wordt dan berekend als GCS - PRS. Bijvoorbeeld, een patiënt met een GCS van 5 en één niet-reactieve pupil (PRS=1) zou een GCS-P van 4 hebben. Een patiënt met een GCS van 3 en beide pupillen niet-reactief (PRS=2) zou een GCS-P van 1 hebben, de slechtst mogelijke score. Deze gecombineerde aanpak is aangetoond als een significant nauwkeurigere voorspeller van mortaliteit en ongunstige neurologische uitkomst dan de GCS-score alleen, omdat het de toegevoegde impact van hersenstamletsel kwantificeert.