Glasgow Coma Schaal

De Glasgow Coma Scale (GCS) is een kritisch, gestandaardiseerd en objectief neurologisch beoordelingsinstrument dat wereldwijd wordt gebruikt om het bewustzijnsniveau van een patiënt te evalueren, met name na acuut hersenletsel, zoals traumatisch hersenletsel. De schaal is gebaseerd op de observatie van drie afzonderlijke componenten van het gedrag van de patiënt:Ogen Openen (O),Verbale Respons (V)enMotorische Respons (M). [Afbeelding van Glasgow Coma Scale met Oog-, Verbale en Motorische componenten en hun scores] Aan elk van deze responsen wordt een score toegekend, en de totale GCS-score is de som van de beste waarden van elke component (O+V+M). De score voorOgen Openen (O)varieert van 1 tot 4 (4: spontaan, 3: op verbale opdracht/stem, 2: op pijnlijke prikkel, 1: afwezig). DeVerbale Respons (V)wordt gescoord van 1 tot 5 (5: georiënteerd en gesprek voerend, 4: verward, 3: ongepaste woorden, 2: onverstaanbare geluiden, 1: afwezig). DeMotorische Respons (M), de component met het grootste prognostische gewicht, wordt gescoord van 1 tot 6 (6: gehoorzaamt opdrachten, 5: lokaliseert pijn, 4: terugtrekken/normale flexie op pijn, 3: abnormale flexie/decorticatie, 2: abnormale extensie/decerebratie, 1: afwezig). De totale GCS-score varieert van een minimum van 3 (indicatief voor diep coma) tot een maximum van 15 (indicatief voor een volledig alerte en georiënteerde patiënt). Deze score is fundamenteel voor de initiële besluitvorming, het monitoren van de neurologische progressie en het classificeren van de ernst van het hersenletsel (typisch, 13-15: licht; 9-12: matig; 3-8: ernstig, definiërend voor coma).