SIRS-criteria

De SIRS (Systemic Inflammatory Response Syndrome) schaal of criteria zijn vastgesteld om een gegeneraliseerde en ongecontroleerde ontstekingsstaat in het lichaam te identificeren, die kan worden veroorzaakt door een verscheidenheid aan ernstige insults, waaronder, maar niet beperkt tot, infectie (die, indien aanwezig, sepsis definieert), evenals trauma, brandwonden, pancreatitis en grote operaties. SIRS is geen specifieke ziekte, maar eerder een klinische reactie op een schadelijke prikkel. De schaal wordt gedefinieerd door de aanwezigheid van twee of meer van de volgende vier klinische en laboratoriumcriteria: (1) Temperatuur, wijzend op koorts (kerntemperatuur > 38°C of 100.4°F) of hypothermie (kerntemperatuur < 36°C of 96.8°F); (2) Hartslag, wijzend op tachycardie (hartslag > 90 slagen per minuut); (3) Ademhalingsfrequentie, wijzend op tachypneu (ademhalingsfrequentie > 20 ademhalingen per minuut of, bij mechanisch beademde patiënten, een arteriële partiële druk van kooldioxide (PaCO2) < 32 mmHg); en (4) Aantal witte bloedcellen (WBC), wijzend op leukocytose (WBC > 12.000/mm³), leukopenie (WBC < 4.000/mm³) of de aanwezigheid van meer dan 10% onrijpe vormen (staafkernigen). De aanwezigheid van twee of meer van deze criteria bevestigt SIRS. Hoewel historisch fundamenteel voor de definitie van sepsis (SIRS + infectie), is het gebruik ervan opnieuw geëvalueerd, omdat deze criteria niet-specifiek kunnen zijn (aanwezig in veel niet-ernstige aandoeningen) of afwezig kunnen zijn bij sommige septische patiënten. De Sepsis-3 consensus (2016) begon prioriteit te geven aan de SOFA- en qSOFA-scores voor de identificatie van sepsis, die nu wordt gedefinieerd als levensbedreigende orgaandisfunctie veroorzaakt door een ontregelde gastheerrespons op infectie, en afstapt van de op SIRS gebaseerde definitie.