Zmodyfikowana Skala Rankin (mRS) jest szeroko stosowanym narzędziem klinicznym do pomiaru stopnia niepełnosprawności lub zależności funkcjonalnej w codziennych czynnościach pacjentów, którzy przebyli zdarzenie neurologiczne, będąc szczególnie kluczową w ocenie wyników po udarze mózgu (naczyniowym incydencie mózgowym). Jest to prosta w zastosowaniu skala porządkowa, która koncentruje się na ogólnej zdolności funkcjonalnej pacjenta, a nie na konkretnych deficytach neurologicznych. Skala składa się z 7 poziomów, od 0 do 6, gdzie każdy wynik reprezentuje odrębny poziom wyniku funkcjonalnego: 0 oznacza brak objawów; 1 oznacza brak istotnej niepełnosprawności, pomimo obecności objawów, przy czym pacjent jest w stanie wykonywać wszystkie zwykłe obowiązki i czynności; 2 oznacza lekką niepełnosprawność, przy czym pacjent nie jest w stanie wykonywać wszystkich poprzednich czynności, ale jest w stanie dbać o własne sprawy bez pomocy; 3 oznacza umiarkowaną niepełnosprawność, gdzie pacjent wymaga pewnej pomocy, ale jest w stanie chodzić bez pomocy; 4 oznacza umiarkowanie ciężką niepełnosprawność, przy czym pacjent nie jest w stanie chodzić bez pomocy i nie jest w stanie zaspokoić własnych potrzeb cielesnych bez pomocy; 5 oznacza ciężką niepełnosprawność, przy czym pacjent jest przykuty do łóżka, często nietrzymający moczu/stolca i wymagający stałej opieki pielęgniarskiej i uwagi. Wreszcie, wynik 6 oznacza śmierć. mRS jest podstawową miarą wyników w badaniach klinicznych dotyczących udaru i jest kluczowa dla rokowania i obserwacji terapeutycznej.