De gemodificeerde Rankin Schaal (mRS) is een veelgebruikt klinisch instrument om de mate van invaliditeit of functionele afhankelijkheid in de dagelijkse activiteiten te meten bij patiënten die een neurologisch voorval hebben doorgemaakt, en is met name centraal bij het beoordelen van de uitkomsten na een beroerte (cerebrovasculair accident). Het is een eenvoudig toe te passen ordinale schaal die zich richt op de algehele functionele capaciteit van de patiënt in plaats van op specifieke neurologische tekorten. De schaal bestaat uit 7 niveaus, variërend van 0 tot 6, waarbij elke score een duidelijk niveau van functioneel resultaat vertegenwoordigt: 0 geeft geen symptomen aan; 1 geeft geen significante invaliditeit aan, ondanks de aanwezigheid van symptomen, waarbij de patiënt alle gebruikelijke taken en activiteiten kan uitvoeren; 2 geeft lichte invaliditeit aan, waarbij de patiënt niet alle voorgaande activiteiten kan uitvoeren, maar wel in staat is om zijn eigen zaken zonder hulp te regelen; 3 geeft matige invaliditeit aan, waarbij de patiënt enige hulp nodig heeft, maar in staat is om zonder hulp te lopen; 4 geeft matig ernstige invaliditeit aan, waarbij de patiënt niet zonder hulp kan lopen en niet zonder hulp voor zijn eigen lichamelijke behoeften kan zorgen; 5 geeft ernstige invaliditeit aan, waarbij de patiënt bedlegerig is, vaak incontinent, en voortdurende verpleging en aandacht nodig heeft. Ten slotte vertegenwoordigt de score 6 de dood. De mRS is een fundamentele uitkomstmaat in klinische studies naar beroertes en is cruciaal voor de prognose en therapeutische follow-up.